Hoi Mam

Nu weer leuker nieuws hoor!

Er kwamen een paar bekende mensen naar ons nest met een mensenpup.

Nadat die pup een tijdje met mij had gespeeld ging hij aan alle mensen vertellen over mijn grote baas de KNGF.

Pfft, dat weten mij mensen toch al. Maar, zo vertelde het vrouwtje dat de mensenpup aan het oefenen was voor school, net als wat wij doen in de winkel en bij de trein.

En dat dit betekende dat wij samen met de mensenpup wat spannends gingen doen.

Dat gebeurde dan ook een heleboel plasjes later.

Na een lange rit met de snelle fietskar, een auto noemt het vrouwtje dat, kwamen we in een nest vol met van die mensenpups. Daar was onze mensenpup ook.

Hij ging al die andere mensenpups het verhaal vertellen van mijn grote baas de KNGF.

Hij vertelde het allemaal heel erg goed en ook ik deed goed mijn best door te laten zien hoe goed ik kan zitten, liggen en vooraan lopen, maar ook de clown uit hangen.

Zo zou ik ook even laten zien wat voor mooie plaatjes de mensenpup had opgehangen. Dus ik spring tegen het randje van de muur op waar de plaatjes zijn, glijdt die muur zomaar naar beneden. Nou ja zeg!! En die mensenpups lachen. Het vrouwtje natuurlijk ook. Dat krijg je er van als je tegen schoolborden opspringt, zei ze.

Mijn vrouwtje had ook nog een verassing voor de pups. Zij had een groot verhaal mee die ze zelf kunnen lezen, en dat gaat over een collega van mij.

Die gaf zij, zodat er zoveel mogelijk mensenpups weten van ons belangrijk werk.

Zo mocht ik ook nog even van de riem zodat alle die pups mij konden aaien. Dat was een fijn toetje toe van een mooie dag.

Een dikke lik van je

Lucky

Hoi Mam

Kent u hem nog, dat rare beest Roger dat woont in de tuin.

Daar is iets raars mee gebeurd.

Laats was hij heel brutaal zomaar de tuin uit gegaan. (Zoiets zou ik nou nooit doen hxe9!) Iets wat hij nooit deed. Het vrouwtje wist   hem weer in de tuin te sturen en maakt de plek in de heg dicht.

De hele ochtend en middag had ze er geen rust van. Als Roger ook maar even buiten beeld was zat ze al weer onder de heg en zag ze hem zitten of hij liet zich op haar roepen zien.

Eind van de middag had zij er het vertrouwen in dat hij niet meer de tuin uit zou gaan en liet ze hem verder zijn gang gaan.

Tot het tijd voor zijn eten was. Nou hij was er ook altijd snel bij hoor als hij zijn voer bak hoorde net als ik.

Maar deze keer niet. Het vrouwtje roepen maar geen Roger.

Ze heeft gezocht en gezocht. In onze eigen tuin en de tuinen van de buren. Geen Roger. Tot ze later nog een keer naar buiten ging en met water uit haar ogen binnen kwam.

Even later mocht ik aan de riem mee in de tuin en toen lag Roger daar zomaar, hxe9xe9xe9l brutaal op tafel Ik mocht even bij hem kijken en hij ging er geen eens vandoor. Dus ik even tegen hem aan porren zodat hij naar zijn nest zou gaan in plaats van brutaal op tafel. Nog geen beweging.

Maar hij rook een beetje vreemd en voelde koud net als mijn neus. Na nog een paar keer tegen hem aan te duwen en naar zijn nest lopen om hem duidelijk te maken dat hij daar heen moest vond het vrouwtje het genoeg en moest ik weer naar binnen.

Na geprobeerd te hebben al dat water dat uit haar ogen kwam van haar gezicht te likken kwam het baasje thuis en waren zij een tijdje samen in de tuin.

Ik heb Roger niet meer gezien, de volgende morgen was Roger zij nest nog steeds leeg. Nog een paar dagen heb ik af en toe in de tuin naar hem gezocht. Er is xe9xe9n plekje in de tuin die nog het sterkst naar hem ruikt maar dan wel onder de grond bij een hoop stenen.

Na een hoop knuffels en likken van mij komt er gelukkig geen water meer uit de ogen van het vrouwtje.

Meer heb ik even niet behalve dan, een dikke lik van je

Lucky

Briefen aan mijn mama Hiska

Hallo Mam

Alweer een tijdje terug overkwam mij zoiets zieligs.

Gaan het vrouwtje en ik gezellig naar het nest waar het zo lekker naar allerlei dieren ruikt en waar ik een hoop koekjes krijg, het vrouwtje noemt dit de dierenarts, blijkt het daar deze keer niet zo gezellig te zijn.

Ten eerste moet ik er met een lege buik heen en krijg ik daar geen koekjes ondanks dat ze mij wel met iets scherps in mijn kont prikken.

Dan sta ik ineens te zwaaien op mijn poten en moet ik overgeven en voor je het weet, weet ik niks meer.

Dan word ik wakker met pijn in mijn buik en een raar ding om mijn kop. Nou xe9xe9n van die mensen daar wilde dat ik daarmee ging lopen. Pfff, op de gang ging ik in staking.

Plat op mijn gat en ik verzette geen poot meer. Ook niet nadat mijn vrouwtje kwam. Eerst dat ding van mijn kop.

Ze heeft alle slijm truckjes uit de kast moeten halen om mij mee te krijgen.

(Toelichting van het vrouwtje: Lucky had niet alleen een castratie ondergaan. Gezien xe9xe9n van Lucky zijn ballen niet was ingedaald hebben ze in zijn lies ook nog een flinke operatiewond moeten maken om de zoek geraakte bal uit zijn buikholte te halen. Dus best wel een pittige operatie en dat de dag voor dierendag. Zielig hxe9?)

Dat we eenmaal thuis waren zat het vouwtje dat ding om mij kop ook eens te bekijken en hoe ik overal tegenaan liep.

Zij vond het ook maar niks. Dat ding ging gauw af en ik kreeg een stuk van hun vacht aan.

Hij was wel veel te groot en af en toe struikelde ik er over maar het zat veel beter.

Twee dagen later was ik al weer een heel Heertje ondanks dat ik nu een je weet wel reu ben, en kwamen alle ondeugende trucs weer uit de kast.

Maar hoe beweeglijker ik werd hoe onhandiger het vrouwtje haar stuk vacht vond.

Dus wat doet ze. Ze pakt een paar lappen en zet een ratelding op tafel en een paar uurtjes later, na ook een paar keer model te hebben gestaan, heeft ze een heerlijk zittende jas voor mij gemaakt. Hij zat zo goed dat ik hem de resterende dagen elke keer zonder morren aan liet doen als ik terug kwam van een plas.

Een paar dagen later gingen we weer terug naar dat gemene nest, ik ging ondanks alles toch weer blij naar binnen, en ging xe9xe9n van die mensen die rare kriebel draadjes uit mijn buik hallen en hoefde ik niks meer aan mijn lijf.

Nog een paar dagen later mocht ik ook weer los lopen.

Hoera!

Nou Mam nog bedankt voor je kaartje en

Een dikke lik van je

Lucky

Hoi mam

Al een tijdje niet meer geschreven, maar mijn mensen ouders hadden buiten mijn training om nog veel dingen te regelen. Geen idee wat. Het was voor mij allemaal onhondse taal dus ik snapte er niet veel van. Dus daar is niet zoveel over te vertellen. Maar ik heb nog een paar belevenissen van deze zomer te vertellen.

In eens ging van de zomer alles anders. Gewoonlijk gaat het baasje voor de eerste plas al de deur uit en is bij de derde maaltijd weer thuis. Maar in een keer bleef de baas thuis. Niet alleen op de dag dat ik altijd met het vrouwtje de krant ga halen maar ook alle andere dagen.

Mijn ochtend plasje ging wat later maar mijn laatste avond plas ook. Dus ik kon het wel goed volhouden.

Er werd in de warme week lekker gehangen. Letterlijk want de baas had een raar nest opgehangen en ging daar lekker in liggen. 

Voor de grap mocht ik er een keer bij in. Ik vond dat erg leuk. Dus dat ik dat nest een keer zag hangen zonder baas dacht ik er zelf wel in te stappen; Jammerlijk mislukt.

Hoe ze dat nou doen? Ik snap er niks van!

In die tijd was ik wel wat vaker alleen thuis maar ik mocht ook weer veel meer mee. B.v. naar plaatsen waar het vrouwtje en baasje buiten gingen eten samen met andere mensen.

Maar we gingen ook een paar keer met de auto op stap.

Zo zijn we ook met een trein mee geweest die pufte als een oude bejaarde hond die probeert mee te komen.

Ik snapte ook niet waarom het vrouwtje dit ook een trein noemt want volgens mij is dat een groot geel beest waar we al vaak zijn wezen kijken en met veel andere mensen mee in de buik zijn gestapt.

Als we dan weer uitstappen zijn we op een andere plek en gaan daar hele leuke dingen doen.

Maar dat gebeurde ook met dit puffende oudje dus het zal wel allemaal hetzelfde zijn.

Wat ook heel leuk was, is dat we in deze trein een toekomstige baas tegen kwamen. Dit baasje heeft zelf al een geleide hond die jammer genoeg niet mee was. Maar wist wel het vrouwtje het een en ander te vertellen en vond het erg jammer dat ik niet mocht worden geaaid. Zo snapte hij en zijn vrouwtje het hoe moeilijk het is om niet te aaien want dat moeten ze bij hun hond natuurlijk ook vertellen aan de mensen. Het vrouwtje vindt het nog steeds jammer dat ze niet veel meer gevraagd heeft maar misschien vinden deze mensen het leuk om via deze briefen haar een mailtje of reactie sturen als ze dit lezen.

  Toch heb ik wel een aai gescoord van die aardige meneer die de kaartjes kwam controleren.

Nou mam dit was het wel weer even

De volgende brief zal niet zo lang op zich laten wachten

Een dikke lik van je

Lucky

Hoi mam,

Ik heb je tot nu toe alleen nog maar verteld over alle leuke dingen maar nu eens iets serieus. Werken.

Het vrouwtje klinkt altijd een beetje ernstig als ze het heeft over werken.

Het ernstige in werken heb ik nog steeds niet kunnen vinden want wat zij onder werken verstaat is alleen maar leuk.

Neem nou, als het vrouwtje zegt," Lucky we gaan boodschappen doen dus we gaan werken."

Dat vind ik alleen maar xe9xe9n groot feest. Dan gaan we naar een heel groot nest waar heel veel mensen komen. Andere honden ruik je daar niet. Wel buiten, en soms zie ik er ook xe9xe9n buiten zitten wachten op zijn baas. Die mag niet mee naar binnen, maar ik wel. Ik moet mij wel aan veel meer regels houden dan als ik buiten aan het spelen ben met hondenvriendjes.

Ook mijn jasje heeft zijn voor en nadelen. Het voordeel is dat ik mij toch wel wat speciaal voel met dat jasje aan en juist extra mijn best ga doen. Daardoor heb ik aan het einde van de rit een apetrots vrouwtje die mij dan nog eens extra dikke knuffels geef.Het nadeel is dat ik voor ik dat jasje had nog wel eens een aai kreeg van een vreemd mens maar dat is nu echt wel over.

Een van die grote nesten, "winkel" noemt het vrouwtje dat, heeft  heel veel voer voor de mensen en een klein hoekje waar allemaal lekkers voor mij ligt.

De eerste paar keer dat wij naar die winkel gingen, liepen wij daar alleen maar rondjes en soms gingen we ook met zijn twee op onze gat zitten om alles in mijn op te kunnen nemen. Dit om te zorgen dat ik niet zou schrikken van een hoop winkelwagentjes bij elkaar maar ook de tijd had om mijn neus eens goed in de lucht te kunnen steken om alle geurtjes goed op te snuiven.

Maar dat rondjes lopen begon mij al snel te vervellen en dat zitten hoefde van mij al helemaal niet meer.

Nu help ik het vrouwtje om voer mee te kunnen nemen en vaak word er ook iets uit dat kleine hoekje mee genomen. Daar krijg ik wel pas wat van als we weer in onze eigen nest zijn.

Dat hoekje is wel het allermoeilijkst om mijn neus niet in de zakken te steken maar het lukt, want ik weet dat er uiteindelijk toch wel wat lekkers komt. Als het vrouwtje dan zegt dat ik het goed gedaan heb ben ik ook wel weer trots.

Waar ik ook niet altijd zoveel geduld voor heb is die rij mensen waar we moeten staan wachten tot we langs een winkel-vrouwtje / baasje kunnen. Wat het vrouwtje daar aan het doen is weet ik niet hoor! Alle voer haalt ze weer uit haar tas en dat pakt  dat winkel-vrouwtje/ baasje in de handen en dan pas mag het weer in de tas. Zou dat net zoiets zijn als dat ik moet zitten en op het woordje vrij wachten voor ik mijn voer eten mag? Vast wel. Ook de mensen moeten vast wat voor hun voer doen.

Nou mam dit was het weer

Een dikke lik van je

Lucky

Beste mam,

Mijn vrouwtje vraagt of jij jou baasjes wilt bedanken voor deze mooie foto die zij gekregen heeft van mij als pup.

Ik heb hem ook gezien en zo koddig als ik er bij zit, op mijn heup zo zit ik nog steeds. Dat is ook nog het enige puppige wat aan mij te zien is hxf3xf3r. Laat dat duidelijk zijn, want ik word al een hele stoere vent.

Ik heb zelfs al een aantal keer mijn poot opgetild bij het plassen en dat zonder om te vallen.

Broertjes voor als jullie deze brief lezen en het jullie nog niet lukt. Ik heb daar een trucje voor. Je gaat eerst met je 2 voorpoten en 1 achterpoot in de goot staan. De andere achterpoot laat je nog op de stoeprand dan zak je een tikje door je heupen en gaat plassen. Als dat eenmaal loopt kan je je volledig concentreren op het optillen van die poot op de stoeprand, en x91Bingox92 je plast als een stoere vent.

Mam ik heb je toch al verteld over dat nest buiten x91de tuinx92 ? Nou, daar hebben ze ook zx92n lekker vet beest met lange oren die mij jachtinstinct best wel vaak oproept. Voor als ik hem zie rond huppelen achter het gaas. Soms komt hij daar ook wel achter vandaan en dan is het wel heel moeilijk om aan de opdracht van het vrouwtje te voldoen om mijn jachtdrift in toom te houden. Eerst pakte ze mij heel streng aan als ik achter hem aanging, maar tegenwoordig gaat het wel ietsjes anders. Het vrouwtje heeft het nu door, dat als ik mij probeer te gedragen dat mormel mij loopt uit te dagen. Nu pakt ze hem even streng aan als dat ze met mij doet en moet hij weer achter het gaas.

Heel soms kan ik heel lief zijn naar dat beest. Dan mag ik er bijzijn als hij eten krijgt. Alleen mijn kop mag in dat hok (het is mij al eens gelukt om hellemaal er in te staan maar daar ben ik nu te groot voor). Dan staan wij neus aan neus elkaar te besnuffelen Als het vrouwtje het genoeg vindt kaap ik gauw nog wel wat voer mee.

Ook de beesten die in de lucht zitten vind ik erg leuk. Ik volg ze overal. In de dakgoot en in de bomen. Als ze op het schuurdakje gaan zitten zijn ze uit beeld en dan denk ik dat ze in de schuur zitten en ren ik heel hard naar binnen om te kijken of ze daar zijn en kan ik ze maar niet vinden. En elke keer trap ik er weer in.

Dit was het wel weer even

Een dikke lik van je

Lucky

Ps. Sinds het weekeind zit ik toch echt volop op mijn bips. Dus nu ben ik echt geen pup meer maar een volwaardige puber.

Hallo Mam

De laatste tijd is er iets vreemds aan de hand.

Eigenlijk al een maandje  of zo.

Om de paar dagen gaat er Exe9n van die dingen die in mijn bek zitten wiebelen, een beetje bloeden en voor ik het weet licht hij er uit.

En dan word het oppassen geblazen want als hij op de grond valt moet het vrouwtje het niet zien. Dan krijg ik de kans niet om hem zelf netjes op te ruimen door hem op te eten en pikt zij hem in. Dat vind ik maar helemaal niks. Het komt uit mijn lijf, dus het moet ook weer in mijn lijf.

Aan de andere kant is het vrouwtje ook super lief. Ze verwent mij zelfs een beetje.

Omdat het een beetje raar voelt in mijn bek en zelfs af en toe pijn doet heeft ze extra veel dingen om heerlijk op te kauwen voor mij.

Ook van die rare brokken die naar water smaken. Die haalt ze uit een kast die heel erg koud is.

Ze zijn erg lekker die brokjes. Ze geven een beetje verkoeling en verdoven de pijn in de bek een beetje.

Ook als ik er echt helemaal niet lekker van ben krijg ik dat speeltje die nog zo lekker naar jouw en mijn broertjes en zusjes ruikt. Daar ga ik dan heel lekker op sabbelen en word ik heel rustig.

Nou een paar weken terug werd het echt te bond.

Aan xe9xe9n kant in de bek waren er al 2 kauw dingen uit. (Dat is nog eens een gat. Ik kan niet eens mijn kwijl onder controle houden.) Valt er ook nog eens aan dezelfde kant zx92n grote aan de voorkant uit. De gene waar je alles zo lekker mee stuk kan scheuren en die aan de bovenkant wiebelt al flink. Dus die haalt ook al niet veel meer uit.

Lig ik die middag lekker in de koele gang op mijn zij om mij eens lekker te laten verwennen door het vrouwtje (kroelen noemt zij dat) heeft zox92n achtpotige onderkruipsel het lef om vlak langs mijn bek te lopen.

Mooier kon het niet. In xe9xe9n hap had ik hem te pakken. Kijk ik vol  trots of het vrouwtje het wel gezien heeft voel ik ineens wat kriebelen langs mijn lip.

Loopt dat onderkruipsel door dat gat zo mijn bek weer uit.

Nou verbaasder kon ik niet zijn.

Het lef van dat beest en mijn onvermogen.

En dan het vrouwtje. Denk je dat ze medelijden heeft? Lachen  dat ze moest.

Over zindelijk gesprokken, ze zou bijna in het nest plassen van het lachen.

Gewoonlijk vind ik het heel leuk als ik haar aan het lachen krijg, maar iets in deze lach maakte dat ik diep beledigd was.

Ik zou laten zien dat die onderkruipsel mij niet te slim af was en heb hem alsnog te pakken gekregen met de andere kant van mijn bek. Meestal spuug ik ze weer uit als ik ze dood heb omdat ze zo vies smaken, maar deze heb ik toch maar even helemaal laten verdwijnen.

Maar denk je dat het vrouwtje onder de indruk was? Nou ze liep nog na te hikken van de lach, maar ik kreeg als beloning wel een extra dikke knuffel

Inmiddels zijn de laatste 3 kauw dingen aan het doorkomen en verslijt ik wel anderhalve kluif per dag. Hopelijk zijn we er nu gauw van af

Dag Mam ik laat gauw weer wat horen

Een dikke lik van je

Lucky

Hallo Mam

Hier een kattebelletje van je hondekind.

Een van de eerste dagen dat ik bij mijn mensen ouders was, werd ik in een vreemd nest gelokt met lekkere brokjes.

En terwijl ik in dat nest zit ga ik zomaar naar een andere plek. Dat was wel erg vreemd maar ook leuk. Die andere plek was er een waar heel veel lekkere andere hondenluchtjes hangen. Ik mocht zomaar los van die rare band om mijn nek en heerlijk al die luchtjes opsnuiven.

Jammer genoeg kwamen we er geen andere hond tegen. Later heb ik ze langzaam aan allemaal wel een keer ontmoet. Maar ik snap er niet altijd wat van hoor! Er zijn een paar oudjes die niet met mij willen spelen en alleen maar grommen en grauwen als ik ze even lekker uitdaag. Er zijn ook een paar jonge honden, maar daar wil juist het vrouwtje niet dat ik er mee speel. Die spelen veel te ruig vind zij. Pfff ik ben toch geen watje! Hoe ik van mij af moet bijten weet ik heus wel. Toch blijven er nog wel genoeg honden vriendjes over hoor. Vermaken doe ik me echt wel.

Nog even over dat rare nest, een fietskar noemt het vrouwtje dat.Nou die brengt mij naar de leukste dingen. Zo hebben we al een paar feestjes mee gemaakt in de plaats waar ik nu woon.

Vooral de kermis vond ik groot feest al die geluiden, lichtjes en luchtjes. Kijk maar op de foto hoe leuk ik het vind. Je ziet geen kermis op de foto maar daardoor had ik alleen maar meer te zien.

Dit was het wel weer eventjes

Tot schrijfs

Een dikke lik van je

Lucky

Beste Mam,

Buiten het nest met het dak er op hebben mijn mensen ouders ook een nest buiten.

Zij noemen dat een tuin. Het spelen daarin is erg leuk, maar helpen werken in die tuin is werelds.

Het vrouwtje trekt de plantjes uit de tuin. Niet eerlijk want ik mag dat niet maar daar heb ik wat op gevonden. Zij stopt die plantjes in een bak en ik haal ze er weer uit. Dit is een spelletje wat die ik eindeloos kan vol houden.

Zo hadden ze nog een leuke klus bedacht. Er lag in de tuin zx92n  lekkere koele groene deken, die gingen ze helemaal weg graven. Een ravage maakte ze ervan. Nou dat graven kon ik heel goed bij helpen. Maar voor alle duidelijkheid ik was mijn poten in alle onschuld want zij waren begonnen.

Marieke van de PPZ (Begeleiding puppy pleeggezinnen KNGF) die de ravage zag wilde mij al gaan beschuldigen maar zo zit het niet in elkaar.

Ik was allen maar hulp vaardig.

Laatst wilde ik ze alleen maar meer helpen om dat het werk niet echt opschiet.

Dus ik zou wel even een extra grote kuil voor ze graven.

Hard werken dat, dat is. Vooral als zij alle grond achter mijn poten vandaan weer in die kuil gooien.

Nou slavendrijvers zijn het hoor. Over werkstress gesprokken. Om hen voor te zijn ben ik nog harder en sneller gaan graven.Bleken zij ook sneller te kunnen.

Dan maar op een andere plek beginnen. begonnen ze daar weer opnieuw. Dus ik weer sneller graven en mopperen tegen hen over de zware werkdruk.

Lachen ze me allen maar uit.

Nou, 3 kwartier verder, na een leuke job begonnen te zijn ben ik er maar volledig overspannen mee gestopt. Ik heb het nog wel een paar keer geprobeerd hoor als ze er niet bij waren maar met collegax92s werken is toch veel leuker.

En als je de volgende dag weer op je werkplek komt en al je werk is weer ongedaan gemaakt dan is de lol er toch gouw van af. Nu maar hopen dat er weer gauw zx92n lekkere groene koele deken komt

liggen. Want dat is wel aangenaam met deze hitte.

Een dikke lik van je

          Lucky.